Er was een keer een Sinterklaas die zo weinig stoom uit zijn achterwiel liet ontsnappen, dat zelfs de kinderen in de studio dachten: ‘Is dit een kerstman of een stille scooter?’
Marco Louwerens, jarenlang de onbetwiste Sint van Vandaag Inside, kreeg vorig jaar een pak slaag van het publiek. Niet met stokken, nee, met stilte. Want toen hij in het pak stond, was de sfeer alsof iemand per ongeluk de verwarming had uitgezet. Geen pret, geen gekkigheid, geen kruimel van warmte. Alleen Johan Derksen die ‘directeurtje’ riep, en dan weer stilte. Alsof je een feestje geeft en alleen de buurman komt.
Maar René van der Gijp, de man die altijd roept wat niemand durft te zeggen, zegt nu: geef hem nog een kans. Alsof je na een ramp van een kerstdiner toch nog vraagt: wil je nog een stuk vlaai?
Is het revanche? Of is het medelijden? Marco was vroeger bij Talpa, nu is hij bij VI. Van directeur naar Sint in één stap. En misschien is dat wel het probleem: hij denkt nog met zijn hoofd, terwijl de Sint vooral met zijn buik moet werken. Of met zijn rug, want die moet lachen.
Maar goed, SBS wil kijkers. En kijkers willen gekheid. Dus als Marco terugkomt, dan hopen we niet op wijsheid. We hopen op gekkigheid. Op een Sint die struikelt, die de pepernoten laat vallen, die per ongeluk ‘sjaal’ zegt in plaats van ‘pakketje’. Niet de directeur. De gek.
Want laten we eerlijk zijn: Sinterklaas is geen functie. Het is een gevoel. En gevoel kun je niet regisseren. Zelfs niet als je ooit een directeurtje was.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Let me know 😘