Eindelijk eens goed nieuws voor Thomas van Groningen. Niet dat het er veel zijn, maar dit telt. Hij staat in de top tien van de Televizier-Ring Presentator. En wie niet? Wilfred Genee. Oei, zeg.
Ik zit hier met mijn thee, afstandsbediening in de hand, en denk: wie had dat gedacht? Niet ik. Wilfred is overal. Op tv, radio, podcasts, zelfs in mijn dromen soms. Maar blijkbaar niet genoeg in de buik van het volk. Of misschien juist te veel. Mensen willen afwisseling. Of gewoon iemand die niet al overal is.
Thomas daarentegen doet het rustig aan. Geen gekke moves, geen gekkenhuis. Gewoon: nieuws vertellen. Alsof hij zegt: ‘Kijk, dit is er gebeurd, ik snap het ook niet allemaal, maar hier is het.’ Geen gekke grijns, geen overdreven enthousiasme. Gewoon een man met een das en een beetje twijfel in zijn ogen. Mensen vinden dat blijkbaar fijn.
Wilfred is meer het type dat op een feestje alle moppen vertelt én de moppen van anderen. Leuk, hoor, maar na een tijdje wil je gewoon even met jezelf zijn. Of met Thomas.
De Televizier-Ring is natuurlijk een beetje ouderwets. Alsof mensen nog stemmen met potloden op papier. Maar goed, het zegt wel iets. Niet over wie de beste presentator is, maar wie er nu écht aanslaat. En blijkbaar is dat nu Thomas. Niet omdat hij zo gek is, maar omdat hij zo gewoon is.
Ik zeg niet dat Wilfred slecht is. Hij is gewoon te goed. Te vrolijk. Te overal. Mensen willen af en toe gewoon iemand die niet alles weet. Iemand die zegt: ‘Ja, het is een beetje raar, hè?’ En dan even zwijgt.
Dus gefeliciteerd, Thomas. Je bent niet de leukste, niet de snelste, niet de meest opvallende. Maar je bent er. En blijkbaar genoeg mensen vinden dat genoeg.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Let me know 😘