Afgelopen dinsdag zat ik weer eens te kijken naar RTL Tonight. Gewoon, uit gewoonte. Net als jarenlang miljoenen anderen. Dan komt Peter van der Vorst ineens niet meer. Niet achter het bureau, niet in de reclamespotjes, nergens. Alsof-ie nooit bestond. Alsof-ie een droom was. Maar nee, hij was echt. En nu weg.
Volgens het persbericht is het allemaal heel vriendelijk. ‘Uit eigen beweging’, staat er. Alsof-ie gewoon zat te denken: hé, ik heb zin in iets anders. Misschien een tuincentrum beginnen. Of een eigen kookboek. Maar ik geloof het niet. Want als je jarenlang de baas bent geweest van bijna alles wat op RTL beweegt, en dan ineens vertrekt zonder dat er een opvolger wordt aangekondigd, dan weet je als mediagek: hier is meer aan de hand.
Ik hoorde al een tijdje dat Tonight niet goed liep. Kijkcijfers naar beneden, reclame peren, presentator met een glimlach die steeds vaker op een grimas leek. En Peter stond daar elke avond, met zijn vaste blik, alsof hij dacht: als ik maar volhoud, komt het goed. Maar het kwam niet goed. En nu is het dus de druppel geworden. Niet de enige, misschien, maar wel de laatste.
Wat opvalt: niemand zegt iets lelijks. Geen ruzie, geen schuld, geen tranen. Alleen stilte. En dat is precies wat zegt dat het niet vrijwillig was. Want als iemand echt wil stoppen, dan zeg je dat met een glimlach. Dan zeg je: ‘Na zeven jaar tijd voor iets nieuws!’ Maar hier is het: stil. Een zachte deur, zacht dichtgeduwd.
En wij kijken gewoon verder. Vanavond weer iets anders. Een quiz, een reality, een of andere Amerikaanse serie die al tien keer is uitgezonden. En Peter? Die zit nu misschien thuis, met een kop thee, en kijkt ook. Naar zijn eigen oude programma. Of niet. Misschien heeft-ie de tv al uitgedaan.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Let me know 😘