Het regende niet alleen water dit weekend, maar ook zorgen. En schade. Vooral bij prinses Beatrix. Niet aan haar, gelukkig, maar aan haar hek. Haar tuinhek, om precies te zijn. Het soort hek dat je denkt: daar kun je rustig tegenover staan met een kop thee, maar blijkbaar houdt het geen hevige storm tegen.
Kasteel Drakensteyn? Nog overeind. Fijn. Maar het hek? Kapot. Door het noodweer. En wat doet een prinses als haar hek is gevallen? Gaat ze niet huilen. Ze pakt geen hamer. Nee, ze gaat er gewoon naartoe staan. Bij het hek. Alsof ze zegt: “Ik ben er nog. En dit hoort erbij.”
De RVD, de mensen die zorgen dat de koninklijke familie er netjes uitziet in de krant, waren er meteen bij. Niet met een ladder of een timmerman, maar met een waarschuwing. Voor de pers. “Blijf op afstand”, klonk het. Niet “hou respect”, niet “wees zacht”, maar: “Let op wat je doet.” Alsof de media een stel hondjes zijn die te dichtbij komen bij een kapot hek en een prinses in een sjaal.
Maar ja, wat verwacht je? Een prinses bij haar hek, in de regen, met een blik van “dit is niet wat ik van vandaag verwachtte” – dat is nieuws. Zelfs als er geen koninklijk drama is, maken we er eentje van. Terwijl het gewoon een kapot hek is. En een vrouw die even wil zien wat er gebeurd is.
Toch zeg ik: goed dat ze er stond. Niet voor de foto’s, maar gewoon. Omdat het haar huis is. Haar plek. En als het hek wankelt, kijk je toch? Zelfs al ben je prinses.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Let me know 😘