Je ziet het aan zijn ogen. Renze Klamer, fris terug achter de late avondbar van RTL 4, doet alsof hij gewoon koffie zit te drinken op een zondagochtend. Maar zijn blik verraadt het: hij houdt zijn adem in. Niet van spanning, nee, van angst voor het reclameblok.
Volgende week, zegt Tina Nijkamp, wordt het pas écht spannend. Dan komt het moment dat RTL 4 weer een reclameblok inzet. Alsof het een horrorfilm is. Alsof er een zombie achter de bank vandaan komt tijdens de film. Bang.
Renze heeft zijn eerste week overleefd met 425 tot 500 duizend kijkers. Niet slecht voor een man die om twaalf uur ’s avonds nog zegt: “Dag allemaal, tot morgen!” alsof je een kind in bed legt. Donderdag en vrijdag waren zijn topavonden. Geen wonder. Dan zit iedereen thuis met een kop thee, afstandsbediening in de hand, en denkt: “Laat me nou maar gewoon uitkijken.”
Maar nu komt het reclameblok. Het moment waarop de sfeer breekt. Alsof je midden in een goed gesprek bent en iemand roept: “Hé, wil je ook een aanbieding van een tweede huis in Spanje?”
RTL 4 denkt: dit werkt zo. Reclame erin, kijkcijfers eruit. Maar kijkers denken: waarom kan ik niet gewoon een programma afkijken zonder dat iemand me een stofzuiger probeert te slijten?
Renze zit daar, glimlachend, alsof hij niks merkt. Maar wij weten beter. Zijn glimlach is een schild. Zijn vaste glimlach, die zegt: “Ik doe mijn best, hoor, ook al snijdt u mijn adem af met reclame.”
De late avond is geen concurrentiestrijd, het is een overlevingstest. En Renze is nog maar net begonnen.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Let me know 😘