Geloof je het zelf? Dat is de vraag die Rob Goossens nu hardop stelt. Niet zachtjes, nee, pal voor de camera. En gericht naar Gordon, die weer eens vertelt dat hij nooit verslaafd was. Terwijl hij wel degelijk in een afkickkliniek zat.
Ik snap de verwarring. Je ziet iemand jarenlang schreeuwen, huilen, crashen op tv. Dan zegt diezelfde persoon: “Niks aan de hand, hoor, gewoon een kuurtje voor de gezondheid.” Alsof je naar de sportschool gaat, maar dan met minder zweet en meer therapie.
Maar Rob, die kent het circus vanbinnen. Hij werkt ook in de media. Dus als hij zegt: “Geloof je het zelf?”, dan is dat geen grap. Het is een schreeuw van iemand die denkt: waarom liegen we nog? Waarom spelen we dit toneelstukje?
Gordon zegt: ik was nooit verslaafd. Rob denkt: dan was die kliniek zeker een all-inclusive resort met gratis yoga en smoothies.
Het is niet alleen een clash tussen twee mannen. Het is een discussie over wat wij als publiek moeten geloven. Moeten we alles slikken als het maar goed klinkt? Moet een verhaal mooi eindigen, of eerlijk?
Wij zitten thuis met een kop thee, kijken naar twee mannen die elkaar jarenlang niet vertrouwen. En wij moeten kiezen: wie liegt minder?
Ik weet het niet. Maar ik weet wel dat als iemand zegt “ik was nooit verslaafd” terwijl hij jarenlang hulp kreeg, dat dan de vraag “geloof je het zelf?” niet overdreven is. Het is zelfs nodig.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Let me know 😘