Het eten was blijkbaar zo slecht dat zelfs de beroemdheden wegvluchtten met hun vork in de hand. Thijs Boermans, bekend van toneel en tv, dacht: ik open een restaurant. En terecht dachten anderen: ik eet daar niet.
Het werd een tijdje een hype. BN’ers, influencers, mensen die goed kunnen lachen in een reclame, openden restaurants. Alsof bekendheid automatisch smaak betekent. Alsof je, als je goed kunt huilen in een soap, ook een goede biefstuk kunt bakken.
Maar het eten was ‘afschuwelijk’, zeggen de weinigen die durfden te betalen. En als het eten zo slecht is dat zelfs de vrienden niet liegen, dan is het echt over. Geen dramatische faillissementstrekking, geen krantenkoppen. Gewoon: dicht. Stil. Alsof het nooit is gebeurd.
Misschien moet je toch eerst leren koken, voordat je een keuken opent. Of gewoon blijven doen waar je goed in bent. Bijvoorbeeld: acteren.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Lemme know 😘