Weet je wat het gekke is? Als ik ‘Rachel Hazes’ hoor, denk ik nog steeds aan een meisje met vlechten dat op de achterbank zit te zingen over papa. Maar nee. Nu is ze volwassen, en blijkbaar heeft ze een vriendschap met Hans Klok die zo hecht is dat ze bijna elke dag appen. Elke dag. Niet over werk, niet over tv, maar gewoon: ‘Hé, hoe is het?’ Alsof het niks is.
Ik probeer het me voor te stellen. Ik zit op de bank, thee in de hand, afstandsbediening op schoot. En dan: piep. Rachel Hazes. Weer. ‘Hé, heb je die nieuwe aflevering gezien?’ Of: ‘Denk je dat mijn haar goed zit?’ Nee, natuurlijk niet. Maar toch. Het is een beetje gek, toch? Hans Klok – illusionist, showman, iemand die mensen laat verdwijnen – en Rachel Hazes, dochter van een legende, zangeres, eigen leven. En dan: dagelijks contact. Niet als collega’s. Niet als buren. Maar als vrienden. Echte.
Ik ben benieuwd hoe dat begon. Een feestje? Een interview? Of gewoon: ‘Hé, ik vind jou leuk, mag ik je nummer?’ Want dat is het leven toch? Je denkt: die mensen zitten in een andere wereld. Rode lopers, glitter, bodyguards. Maar dan: appje. Emoticon. Gewoon twee mensen die lachen om een mop of delen wat ze eten. Mensen zijn mensen. Zelfs als één van de twee ooit op een paard door een circus reed.
Maar stel je voor: jij zit in de trein, kijkt op je telefoon, en ziet: ‘Rachel Hazes heeft geappt’. Dan denk je: wacht, wat? Heb ik iets gemist? Is er een nieuwe soap? Of ben ik ineens cool geworden? Hans Klok heeft het blijkbaar al lang door. Hij zegt het met een glimlach: ‘Ja, elke dag!’ Alsof het niks is. Maar het is wel wat.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Let me know 😘