Valentijn Driessen staat in een stadion vol lege stoelen. Alsof iemand vergeten is het licht aan te doen. Geen vlaggetjes, geen trommels, geen oudoom die met een valse vlag zwaait. Alleen een paar toeristen die denken dat voetbal een soort rugby is.
Hij roept: “Wat doe ik hier eigenlijk?� En wij zitten thuis met een halve bak friet en denken precies hetzelfde.
In Nederland zouden ze al tien keer de muziek hebben aangezet, een VAR-incident omtoverd tot nationaal drama, en een commentator die huilde omdat iemand de bal niet kreeg. Maar hier? Stilte. Alsof je een feestje geeft en niemand komt opdagen.
Valentijn probeert warm te worden van de zon, niet van het spel. De Amerikanen kijken alsof ze wachten op een touchdown. En wij kijken mee, met een beetje hoop en een heleboel teleurstelling.
Misschien is het WK gewoon niet voor iedereen gemaakt. Of misschien is het gewoon: geen sfeer, geen gevoel, geen kans.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Lemme know 😘