ChatGPT kleinkind van OpenAI

Een tienermodus voor een chatbot? Alsof je een slot op de koelkast doet omdat je kinderen last van obesitas krijgen. OpenAI, dat zichzelf nog steeds ziet als de messias van de kunstmatige intelligentie, reageert niet op innovatie, maar op paniek. De tienermodus is geen doorbraak – het is een buiging. Een digitale vorm van huisarrest, verpakt als verantwoord ondernemerschap.
De druk komt, natuurlijk, van toezichthouders die denken dat ze de toekomst kunnen reguleren met formulieren en dreigmails. En van rechtszaken, waarin advocaten met weinig verstand van algoritmes toch maar proberen te scoren op angst. Dus wat doet OpenAI? Ze maken een versie die minder durft. Minder denkt. Minder is.
Maar wie denkt hier nou echt te worden beschermd? De tiener, die tegenwoordig op zijn twaalfde al weet hoe hij een deepfake maakt, of de aandeelhouders, die bang zijn voor een boete die de ROI onderuit trekt? De tienermodus is geen veiligheidsgordel. Het is een schijnbeweging. Een PR-schaakzet waarbij de koning zichzelf in de schaats steekt om de schijn van ethiek te bewaren.
Stel je voor: een AI die ooit de menselijke geest wilde uitdagen, wordt nu getraind om geen grove taal te gebruiken en geen zelfmoordadvies te geven. Alsof dat het probleem is. Alsof het niet veel gevaarlijker is dat jongeren leren denken in trucjes, in workarounds, in het omzeilen van systemen die zichzelf serieus nemen.
De echte dreiging is niet de AI. Het is de lafheid. De manier waarop technologie wordt afgeschrikt tot een soort digitale kleuterschool, waar alles wordt gefilterd, gecheckt en goedgekeurd door een comité van zorgverzorgers met een slechte kennis van code.
OpenAI had de toekomst in handen. Nu bouwt het een kooi. En noemt het dat bescherming.

Met zakelijke groet ,
Maurits Droogleever Fortuyn
Hoofdredacteur Redia.nl | Media Business