De mens is een herdenkend dier. Vooral als hij een eigen merk wil bouwen. De exodus van Marlin Goethals en Denise van Ooijen uit Marcommit had niemand voorspeld, maar niemand had ook écht zitten wachten. Nu presenteren ze hun nieuwe speelpen, Dorys – een PR-bureau dat zich profileert met ‘structurele reputatieopbouw’ en ‘AI-zichtbaarheid’. Alsof je met een vleugje buzz en een dash van algoritme ineens betrouwbaar bent.
Laat me duidelijk zijn: reputatie is geen structuur. Reputatie is een restwaarde. Het is wat overblijft nadat de crisis is geweest, nadat de persconferentie is afgelopen, nadat de aandeelhouders zijn weggegaan. En zichtbaarheid via AI? Als je bedoelt dat je je naam in een prompt kunt laten genereren, dan heb je gelijk. Maar als je denkt dat een machine jouw naam écht zichtbaar maakt in de media-eco, dan ben je al te laat.
Ik ken de spelregels. Je verlaat een groot kantoor met een vlag, je noemt je nieuwe bureau iets wat klinkt als een Grieks godin, en je gooit termen als ‘AI-gedreven’ in de markt om de zakelijke journalistiek af te leiden van de echte vraag: wie betaalt? En waarom? Want Dorys heeft nog geen klant. Geen case. Geen cijfer. Alleen een website, een visie, en twee ervaren gezichten die denken dat ervaring genoeg is.
Maar in deze tijd is ervaring geen valuta. ROI is valuta. En tot je kunt aantonen dat je reputatieopbouw meetbaar is – in aandacht, in conversie, in aandeel in de publieke ruimte – dan ben je geen bureau. Je bent een idee. En ideeën zijn goedkoop. Zeker als ze worden verkocht met een glas prosecco op King’s Day.
Ze zullen het een paar jaar proberen. Dan zullen ze fuseren met een groter spel, of verdwijnen in de corporate arm van een trust- en riskadviseur. Zo gaat het altijd. De pioniers sterven. De strategen overleven.
Met zakelijke groet
,
Maurits Droogleever Fortuyn
Hoofdredacteur Redia.nl | Media Business
Goethals en van Ooijen doen het zonder
Share with friends:
