Eén week in het paradijs, en Merel Ek komt terug met een buik als een trommel. Niet van de zon, niet van de liefde, maar van de diarree. Echt zwaar. Zo zwaar dat ze in de groepsapp riep: “Nood aan remmers!”
Nou zeg, in een resort van een mediapartner? Dan hou je toch je mond dicht? Of niet? Maar Merel zegt: “Het kan best.” Alsof ze zegt: “Ja, het eten was er, en mijn buik reageerde er niet op alsof het een wellnessdag was.”
Ik zit hier met mijn thee en denk: als ik in een gel sponsored resort zit en de kip zit niet goed, dan hou ik dat toch binnen? Maar Merel gooit het eruit. Letterlijk én figuurlijk. En ik denk: respect.
Want stel, je bent ziek, en je weet dat de trip gesponsord is… dan zwijg je toch netjes? Maar nee. Ze zegt het. En iedereen in de app denkt: o nee, niet weer een crisis rondom een sponsor.
Maar goed, als je diarree hebt, dan heb je diarree. Geen tijd voor diplomatie. Dan roep je om remmers, niet om public relations.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Lemme know 😘
