Renze Klamer dacht misschien: eindelijk mijn moment. Een nieuwe talkshow, een frisse start bij RTL 4. Maar het leven is geen aflevering met goede muziek en een warme glimlach. Nee, het is meer een WhatsApp-bericht van je moeder: “Ben je zeker dat dit goed gaat?”
Want nog geen seconde later vliegen de meningen binnen. Eddy Zoëy, Raymond Mens, Wilfred Genee – drie heren met een mening en een microfoon – vinden het blijkbaar niet bijzonder geslaagd. En dat terwijl Renze nog niet eens zijn tweede kop koffie heeft opgedronken.
Ik zeg niet dat iedereen moet juichen. Maar moet het nou meteen zo hard? Alsof je bij je nieuwe buurman op bezoek bent, de deur opendoet, en hij roept: “O, jij bent het. Ik had op iemand anders gehoopt.”
De talkshowwereld is genadeloos. Gisteren was je de toekomst, vandaag alweer de fout die iemand maakte na de kerstborrel. Renze dacht: ik kom met iets fris. Maar fris is blijkbaar niet hetzelfde als “lekker doen”.
Ik snap de kritiek wel. Er gebeurt veel op televisie. En als je als kijker al weet wat je gaat zien – namelijk: een man, een bank, een lach – dan denk je: waarom zet ik de tv nou niet gewoon uit en maak ik thee?
Maar moet je dan meteen zo hard uithalen? Alsof je een voetballer bent die in de eerste minuut een rode kaart krijgt? Eddy, Raymond, Wilfred: jullie hebben alle drie wel eens iets gedaan dat niet iedereen lustte. Wie van jullie heeft er nou nooit een slechte aflevering gehad? Wie van jullie heeft nog nooit gezegd: “Hé, leuk dat je er bent!” terwijl je dacht: “Waarom is deze gast hier?”
Misschien is het tijd om niet meteen alles kapot te slaan. Misschien is het tijd om te zeggen: “Renze, ik snap het nog niet helemaal, maar ik geef je een kans.” Want ook al is het RTL 4 – zelfs daar mag nog iemand groeien.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Let me know 😘