Shein brokkeert op groei

Groeien is makkelijk wanneer je de wereld laat geloven dat goedkoop ook trendy is. Shein heeft jarenlang een illusie van duurzaamheid gesponnen rond een bedrijfsmodel dat op niets rust behalve sneller, kleiner, goedkoper. Maar nu de beursgang strandt, breekt het moment van waarheid aan: groei is geen strategie. Groei is een verslaving. En Shein zit diep in de verslaving.
De mislukking op de beurs is geen incident. Het is een diagnose. Investeerders zijn geen modebloggers. Zij kijken niet naar het aantal nieuwe prints per week, maar naar marge, naar merkwaarde, naar wat er overblijft wanneer de hype uitdooft. En wat blijft er over? Een logistieke machine die draait op twintig dollar per zending en een miljoen influencers die gratis promoveren. Maar geen loyaliteit. Geen merk. Geen ziel.
Ultrafastfashion is geen innovatie. Het is uitputting. Uitputting van het milieu, van arbeidskrachten, van de aandacht. Shein dacht dat het spelletje eeuwig kon doorgaan: klimmen op sociale media, vertrouwen op algoritmes, prijzen drukken tot het nulpunt. Maar toen de markt vroeg: ‘Wie ben jij?’, was er geen antwoord. Alleen een stortvloed aan microproducten zonder gezicht.
De grens van dit model is niet ethisch. De grens is economisch. Want uiteindelijk moet je iets verkopen dat meer waard is dan de som van zijn onderdelen. Shein verkoopt niets anders dan consumptie. En consumptie alleen houdt geen beurs op de been.
Wat nu? Danst Shein door? Natuurlijk. De wereld is vol met mensen die een jurk van drie euro willen voor een TikTok-video. Maar de echte vraag is of het bedrijf ooit zal groeien tot iets wat méér is dan een gegevensstroom, een logistiek wonder, een gapend gat in de waardeketen.
Of het stort in onder zijn eigen succes. Dat zou ironisch zijn. Maar niet onverdiend.

Met zakelijke groet ,
Maurits Droogleever Fortuyn
Hoofdredacteur Redia.nl | Media Business