Evert Santegoeds zegt dat Yvon Jaspers zelden opduikt bij persmomenten. En nu dan toch? Bij de najaarspresentatie van de NPO? Alsof je oma ineens opduikt bij een rave.
Ze was er. Gewoon. Alsof het niks was. Maar volgens Evert zegt dat alles.
Boer Zoekt Vrouw is al jaren een trein die blijft rijden, ook al denken veel mensen: wanneer stopt die niet? Maar nee. Ieder seizoen weer: een boer, een tractor, een traan. En Yvon, die erbij staat alsof ze net een kop koffie heeft gezet.
Maar nu dus: paniek? Of gewoon een goede haardrogerdag? Want ze was er niet alleen, ze was er *met* iets. Iets als spanning. Iets als: “Ik hoop dat jullie dit seizoen leuk vinden.”
Ik zeg niet dat ze bang is. Maar ze was er. En Yvon Jaspers is niet het type dat voor niks komt. Die komt alleen als het écht is. Of als de catering goed is.
De rest van de mediawereld zat te denken: “Is dit een oproep om te kijken? Of een smeekbede om te blijven?” Want laten we eerlijk zijn: Boer Zoekt Vrouw is geen verrassing meer. Maar het is wél vertrouwd. En soms is dat genoeg.
Een boer. Een vrouw. Een kus op de foto. En Yvon, die kijkt alsof ze weet dat we allemaal denken: “Hier zou ik nooit in meegaan.” Maar we kijken wel.
Dus misschien was haar aanwezigheid geen paniek. Misschien was het gewoon: “Ik ben er. En jullie ook.”
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Let me know 😘