Donny Roelvink zit aan de keukentafel. Niet bij zijn moeder, niet bij zijn vrouw, maar bij Angela de Jong. In ieder geval in gedachten. Of beter: in de fantasie van RTL. Want wat denk je? Die man is nu al drie weken het gesprek van de dag. En niet omdat hij iets heeft gedaan, maar omdat hij níét wordt uitgenodigd.
Haar dochters hebben geen interesse, zegt Angela zelf. “Zij zouden hem vierkant uitlachen.” Alsof het een auditie was voor schoonzoon van het jaar. En Donny is afgezakt naar de reservebank. Geen thee, geen koekje, geen kans.
Maar dan komt het gekke: Angela neemt het op voor Donny. Terwijl ze hem net nog uitsloot als familielid. Alsof ze zegt: “Jij mag niet bij ons eten, maar ik vind je wel aardig.” Dat is als een compliment tijdens een ontslag. Lekker verwarrend.
Waarom doet ze dat? Omdat het spannend is. Omdat het kijkt. Omdat wij, vanaf de bank met onze afstandsbediening, met open mond zitten te wachten op de volgende regel. Donny Roelvink is geen persoon meer, hij is een soap. En Angela? Zij is de vrouw die de soap aanzet, terwijl ze zegt dat ze er eigenlijk geen zin in heeft.
Intussen zit Donny ergens in een hotelkamer, met een kop thee en een script. En denkt: “Had ik maar gewoon bij mijn moeder gezeten.” Maar nee. Hij is nu onderdeel van het grote Nederlandse middagdrama. Met vlag en wimpel, en een lege stoel aan tafel.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Let me know 😘