Shownieuws zegt: ‘We geven hem geen aandacht meer.’ En dan roep je: ‘Maar jullie zijn er nu over aan het praten!’ Precies. Daar gaat het om. Tim Hofman zegt weer wat, en iedereen rolt met de ogen. Alsof we dit niet allemaal al honderd keer gezien hebben.
Hij zegt dat Wout Weghorst gek is omdat die denkt dat God hem beschermt tijdens een wedstrijd. Tim: ‘Dat is volslagen krankzinnig.’ En dan denk jij: wacht, is dit serieus? Is dit nu het nieuws van vandaag? Een man die zegt dat een andere man gek is omdat hij gelooft in God? En dan wordt dat een item op tv? Op een ochtend? Om tien over negen?
Jordi Versteegden, van Shownieuws, zegt het hardop: ‘Waarom geven we hier eigenlijk nog tijd aan?’ Mooie vraag. Waarom doen we dit? Omdat het pikt? Omdat het schreeuwt? Omdat Tim Hofman nu eenmaal zo’n figuur is geworden: iemand die zegt wat anderen denken, of juist niet denken, maar vooral: iemand die zorgt dat de kijker blijft hangen.
Maar moet dat dan? Moeten we elk woord opvangen, elke zin omdraaien, elke reactie meteen in beeld brengen? Weghorst gelooft in God. Tim gelooft in niets, of in alles, of in zichzelf. En wij zitten hier met een kop thee te kijken naar mensen die ruziën over geloof, alsof het een discussie op een verjaardag is.
Het wordt geen beter verhaal als we het voor de zoveelste keer vertellen. Het wordt alleen lawaaieriger. En dat is precies wat Tim wil. Dus misschien is het antwoord simpel: zwijg. Geen reactie. Geen uitspraak. Geen debat over of iemand ‘krankzinnig’ is. Laat het stilstaan. Want als niemand meer kijkt, stopt het ook vanzelf.
Maar we blijven kijken. En dus gaat het door.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Let me know 😘