Touzani’s droom geen korting

Een man met een hoofddoek op een voetbalveld in Rotterdam-West. Geen sponsorlogo’s, geen VAR, geen miljoenencontract – wel een camera, een microfoon en een missie die hij ‘goddelijk’ noemt. Soufiane Touzani, want zo heet de man, gelooft dat voetbal meer is dan entertainment. Hij ziet het als een instrument van verheffing, een brug tussen sociale kloven, een tool voor inclusie. En dat klinkt mooi. Vrijwel iedereen knikt dan ook instemmend. Maar wie betaalt het?
De realiteit is minder poëtisch dan de narratie. FC Straat, het initiatief van Touzani, bestaat nu al jaren. Het is geen bedrijf, geen stichting met een duidelijke businesscase, maar een ‘beweging’. Dat woord is in de Nederlandse cultuursector het equivalent van een reddingsvest zonder reddingsboot: het houdt je boven water, maar voorkomt niet dat je zinkt. En zinken doet het. Niet financieel – daar zorgt het netwerk van Touzani wel voor – maar strategisch. Want waar is de schaal? Waar is de duurzaamheid? Waar is de ROI?
Touzani noemt zijn geloof een ‘brandstof’. Mooi. Maar brandstof zonder motor is een flacon parfum: geurig, decoratief, nutteloos. Zijn geloof, zijn missie, zijn verhalen – allemaal nobel. Maar in een tijd waarin RTL, Videoland en Prime Video strijden om aandacht door slimme contentstrategieën en data-gedreven targeting, is ‘iets goeds doen’ geen businessmodel. Het is een sentiment. En sentimenten verhongeren in de markt.
Wat Touzani wel heeft, is merkkracht. Dat is geen toeval. Hij is geen amateur. Hij is een zender. Niet in de esoterische zin, maar in de commerciële. Hij zendt continu uit: via socials, tv, podia. Zijn beeldtaal is scherp, zijn verhaal consistent, zijn persona onverwisselbaar. Dat is waar de waarde ligt. Niet in het straatvoetbal zelf, maar in de vertelling eromheen. De voetbalwedstrijd is de verpakking. De inhoud is Soufiane.
En daarom overleeft het. Niet omdat het structureel is, maar omdat hij persoonlijk draagvlak is. Zolang hij blijft zenden, blijft het bestaan. Maar dat is geen strategie – dat is heroïsme. En heroïsme is geen schaalmodel.
De volgende stap? Professionaliseer de beweging. Stop met ‘goed doen’ als doel. Begin met ‘waarde creëren’ als motor. Koppel FC Straat aan een educatief curriculum, sluit aan bij gemeentelijke jeugdprogramma’s met een KPI, verpak het verhaal in een format dat Prime Video zou willen acquisiteren. Anders blijft het een liefdadigheidsproject met een Insramfeed.
Touzani heeft de charisma. Maar charisma is geen businessplan. En als het niet rendabel is, is het niet relevant. Zeker niet op de Zuidas.

Met zakelijke groet ,
Maurits Droogleever Fortuyn
Hoofdredacteur Redia.nl | Media Business