Weer zo’n avond. Ik zit met een kop thee voor de buis, net als jij. En daar zit Eva Jinek, charmant als altijd, met een tafel vol mensen die het allemaal net zo zien als zij. En dan denk ik: waar is de rare eend in de bijt? Waar is degene die zegt: “Nou, ik vind Trump nou eenmaal geweldig”?
Albert Verlinde denkt daar precies hetzelfde over. En hij zegt het hardop. Niet schreeuwend, niet met een vlaggetje, maar gewoon: “Hé, mag het ook eens anders?” Hij vindt dat het in talkshows te veel over één mening gaat. Iedereen knikt, iedereen lacht op dezelfde momenten. Alsof het een repetitie is van ‘Hoe zeg ik dit netjes links?’
Nou, Albert is 65. Hij heeft geen tijd meer voor toneel. Hij wil discussie. Niet ruzie, hoor. Maar wel iemand die zegt: “Ik denk toch anders.” Want zonder dat, wordt het geen gesprek. Het wordt een echo.
En ja, ik snap het wel. Als je een programma maakt, wil je geen gekken aan tafel. Maar als je altijd maar dezelfde mensen uitnodigt, met dezelfde ideeën, dan wordt het saai. Dan kijk je niet meer. Dan pak je je telefoon.
Eva Jinek doet het goed, hoor. Ze is scherp, ze is mooi, ze is slim. Maar misschien is het tijd voor een gast die denkt: “Ik ga niet mee in de groepsgeest.” Iemand die zegt: “Nee, ik vind het juist niet zo erg als iemand iets verkeerds zegt. Dan praten we erover.”
Want dat is toch het doel? Niet om te laten zien hoe modern en wakker je bent. Maar om te begrijpen waarom iemand anders denkt wat hij denkt.
En nee, ik zeg niet dat Trump goed is. Maar ik zeg wel: laat ook eens iemand praten die dat wel denkt. Zonder dat iedereen meteen kijkt alsof er een kakkerl in de soep zit.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Let me know 😘