Stel je voor: een avondje gala. Jij met je nette jurk, hij met z’n das scheef. Champagne, rode loper, camera’s. En dan ineens: een hele hoop mensen die denken dat jouw mening over de maatschappij ongeveer net zo lekker is als een koude frikandel.
Thomas van Groningen is daar weer zo iemand. Presentator van Nieuws van de Dag, dus niet iemand die zachtjes in een hoekje zit te denken. Nee, hij zegt dingen. Hardop. En soms denken anderen: o jee, daar gaan we weer.
Nu is hij genomineerd voor de Televizier-Ring Presentator. Mooi, hè? Maar wacht even. Het gala zit vol collega’s die hem niet altijd horen en zien zitten. Niet vanwege zijn stropdas, maar vanwege zijn geluid. Rechtse toon, noemen ze het. Alsof je bij de koffieautomaat al weet: dit wordt een gesprek met schuifdeuren.
Maar goed, Thomas wil er met een hele ploeg naartoe. Een delegatie, zeg maar. Alsof het een schoolreisje is, maar dan met meer make-up en minder lol. Wat zegt dat nou over de sfeer in de media? Dat je juist moet gaan als mensen je niet snappen? Of juist niet?
Ik zeg: laat iedereen komen. Zelfs de mensen die denken dat ‘even rustig’ hetzelfde is als ‘niet zeggen’. Want een gala is pas echt leuk als het niet alleen om de prijs gaat, maar om de discussie erna. En of Thomas wint of niet – hij zal in elk geval iemand tegenkomen die zegt: “Leuk programma, hoor.” En dan weet hij: dat betekent “Ik hoor je niet.”
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Let me know 😘