Je ziet het steeds vaker: een foto van vroeger, een foto van nu, en dan die vragende blik. “Wat is er gebeurd?” Alsof iemand een knop heeft omgezet. Fajah Lourens is daar nu het gezicht van. Maar wacht – zij zegt: “Nee, hoor, ik ben gewoon ik.” En dan? Dan komt Shownieuws langs met een vergelijkingsfoto en een titel die klinkt als een les straf.
Ik snap de frustratie. Stel: jij drinkt elke ochtend thee, en opeens zegt iemand: “Wij merken op: u gebruikt veel suiker.” Voelt als inmenging. Zo voelt dit voor Fajah. Alsof iedereen denkt: “We mogen haar gezicht analyseren omdat ze in de spotlight staat.” Maar sinds wanneer is dat een uitnodiging voor een publieke audit?
Ze zegt: “Klakkeloos.” En ja, daar zit wat in. De media knippen, plakken, vergelijken – zonder te vragen hoe het voelt. Alsof het om een kapotte vaas gaat, niet om iemand die gewoon wakker wordt, koffie drinkt, en ja, soms twijfelt.
Maar hé, Fajah: je staat in het licht. Dan krijg je ook schaduwen. Geen excuus voor dom gedrag, hoor. Maar misschien is het tijd dat wij, de kijkers, ook eens stoppen met de vergelijkingsmodus.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Lemme know 😘
