Je zag het aan Johan Derksen. Hij knikte. Hij glimlachte. Hij zei dingen als “uitstekend” en “verfrissend”. Alsof hij een reclamespotje voor de kerk had ingestudeerd. Maar wacht even. Lisette Wellens, pas achter de tafel bij Vandaag Inside, en dan al zo’n salvo van lof? Alsof ze de Bijbel heeft ...Lees meer
Mijn buurman Piet zegt altijd: “Als je niks te zeggen hebt, zeg dan niks.” Maar Renze Klamer zegt wel wat. Elke avond. Op RTL 4. En toch? Zijn programma trekt minder kijkers dan een of andere goedkope roddelshow op YouTube. Van een zekere Jan Roos. Ja, die naam ken je ...Lees meer
Er staat een foto van Yolanthe op Insram. Ze lacht, zon in haar haar, hand omhoog alsof ze iemand begroet. Maar die iemand is er niet. Geen broer. Geen zus. Geen tante met een grote tas. Alleen zij. Alsof ze in een leeg huis staat te roepen: “Ik ben er! ...Lees meer
Je ziet het steeds vaker. Iemand wordt tachtig en dan denk je: nu komt het rustige leven, tuin, thee, kleinkinderen. Maar nee. Catherine Keyl denkt: tijd voor een nieuwe start. Alsof ze net van school komt. Ze stopt bij De Telegraaf, waar ze jarenlang met haar pen de media op ...Lees meer
De kerststrijd is begonnen met de precisie van een Black Friday-artilleriebombardement. Aldi, meestal de stilzwijgende speler in de retailtactiek, opent het schuttersgravengedonder dit jaar met een Sint-commercial die op 30 september al live ging. Geen poëzie, geen sentiment, gewoon een strategische inslag in de prime time van de consumentenportemonnee. Terwijl ...Lees meer
Nou zeg. Ik zat net thee te drinken, afstandsbediening in de hand, en denk: wat is nou écht belangrijk? De zoveelste ruzie over een scheiding? Een oude foto van een strandvakantie? Nee. Het is wél: blijft er contact nadat de schijnwerpers uit zijn? Ruud Schepers, ooit de grote liefde van ...Lees meer
Mijn buurvrouw, die nooit televisie kijkt, vroeg gisteren of Jan Smit nu ook al achter de camera’s vandaan komt om mensen aan te rijden. Ik moest lachen, maar eigenlijk was het geen grap. Want volgens Thom Goderie – die er zelf bij was – is het bijna gebeurd. Een Range ...Lees meer
Er was eens een presentator, Tim Hofman, die dacht dat hij alleen maar boos moest kijken voor de camera. Maar nu kijkt hij vooral geschrokken, want er is aangifte gedaan. Niet wegens een slechte uitslag in een quiz, maar wegens mishandeling. Ja, serieus. Een vrouw, Bianca Vink, Amsterdamse ondernemer – ...Lees meer
René Froger zegt nee. Gewoon. Kort. Duidelijk. Gordon wilde terug bij De Toppers. Droom van jaren. Zingt nog steeds in de auto mee met ‘Wij zijn weer terug’. Maar René denkt er anders over. “Genoeg collega’s,” zegt hij. Alsof hij een taart deelt en iedereen al een stuk heeft. Gordon ...Lees meer
Nou zeg. Daar liep hij weer, Jan Smit, met z’n handen in z’n zakken en z’n hoofd schuin, alsof-ie een scène uit een soap repeteert. RTL Boulevard wil wat vragen stellen over dat gedoe met De Toppers – want ja, Gerard is weg, en dat laat zich niet zomaar wegstoppen ...Lees meer
Even denk ik: wauw, 5.600 gesprekken opgenomen? Dat is geen moeder, dat is een archiefmedewerker. Alsof ze elk gesprekje bijhoudt alsof het een podcast is. “Vandaag: ruzie over de vaat. Aflevering 3.142.” En nu dreigt ze ermee naar buiten te treden, alsof het een Netflix-doku wordt: *The Hazes: Familie in ...Lees meer
Er werd gezongen over zomer, zon en vriendschap, maar achter het glimmende podium van De Toppers schuifelde blijkbaar een heel ander verhaal. Gerard Joling, lang het gezicht met de glimlach, zegt nu: “Ik ben gewoon moe.” Niet van het zingen, nee, van het spel. Want terwijl het publiek dacht dat ...Lees meer
Er reed een busje weg. Geblindeerd. Alsof er een geheime missie was voltooid. Geen spionage, nee, gewoon een Toppers-bijeenkomst. Maar welke? En wie zat erin? De camera’s van SBS Shownieuws vingen het op: voertuigen die stilletjes het terrein van René Froger verlieten. Alsof je een feestje hebt gehad en niemand ...Lees meer
RTL zit met een probleem dat het zelf niet wil benoemen: internationale partijen spelen steeds vaker mee in de Nederlandse pitchprocedures, en dat verstoort de poldermarkt. De nieuwe Pitchcode, met een apart media-addendum, komt als een soort reddingsboei voor de nationale producenten. Maar laat ik duidelijk zijn: dit is geen ...Lees meer
Een PR-bureau uit Amsterdam dat zesmaal genomineerd is voor de European Excellence Awards? Dat klinkt als een mooie verhaaltjescene uit het jaarverslag van een overheidsfonds. Maar nee, dit is geen subsidiegejuich. Dit is marktconquis. En HvdM, met Edwin Zandbeek aan het roer, heeft niet gekamd voor de jury, maar gescoord ...Lees meer
Wie denkt dat een vernieuwde Pitchcode vooral gaat over nette afspraken en een kop koffie na afloop, heeft de realiteit op het mediaveld grondig verkeerd begrepen. Het gaat hier niet om beleefdheid, maar om macht. En wie de regels stelt, bepaalt wie er binnenkomt – en wie buitengesloten wordt. De ...Lees meer
Een campagne hier, een buzzword daar, en voilà: merkbeleving. Alsof je door genoeg confetti in de lucht te gooien, ineens een identiteit zou ontwikkelen. Tamara Couperus, hoofd van Crocodile Agency, heeft het erover in de laatste aflevering van *Just Getting Started* – een podcast die zich verheft boven het gebruikelijke ...Lees meer
Je ziet ze wel eens op beelden: die rij mensen in glimmende jurken en pakken, lachend alsof iemand net een mop vertelde over een goudvis en een tuinslang. Het Televizier-gala. Een feestje voor mensen die zichzelf uitreiken. En dit jaar? Youp van ’t Hek keek mee. Niet met glinsterende ogen, ...Lees meer
Een vliegtuig, staal en propeller, wordt omgetoverd tot dansvloer. Een stunt. Een statement. Een gezwollen ader in de slapende arm van de Nederlandse cultuurpromotie. Maar laten we geen illusies koesteren: dit is geen innovatie, dit is wanhoop verpakt in glowsticks. ADE – Amsterdam Dance Event – dat ooit een underground ...Lees meer
Een teddybeer met een stokmicrofoon. Een grijze muis met een bril. En plots – alsof niemand de afgelopen dertig jaar heeft opgelet – denkt heel Nederland dat dit toeval is. De hype rond de terugkeer van *De Fabeltjeskrant* is geen nostalgie-uitbarsting. Het is een wanhoopspoging van merken om zich vast ...Lees meer
De stad hikt van de beats, de marketingtypes doen alsof muziek ‘community’ is, en ergens tussen het bier en de branding besluit een hoofdsponsor dat dit het moment is om zijn logo op een silent disco te drukken. Drie dagen lang doet Amsterdam alsof het Berlijn is geworden, terwijl het ...Lees meer
Ik zit hier met mijn thee, afstandsbediening in de hand, en denk: stel je voor dat je nergens heen kunt verhuizen uit angst dat je telefoon stopt met piepen. Geen berichtje meer. Geen ‘Dyantha, we willen je terug’ op de lijn. Dat is precies wat Dyantha Brooks voelt. Ze houdt ...Lees meer
Nou ja, familie. Je belt, je lacht, je deelt een biertje. En dan staat je broer of zus opeens in een blad als ‘het slachtoffer van familiegrutten’. Alsof het een soap is. Xavier Cabau, broer van Yolanthe, dacht: leuk, een interview voor mijn supplementen. Mooi product, gezond leven, allemaal goed. ...Lees meer
Een miljard dollar. Niet in winst. Niet in groei. Maar in media-omzet. En toch draait het hier niet om geld. Het draait om macht. Om loyaliteit. En om de subtiele kunst van het niets doen. WPP behoudt het wereldwijde media-account van Coca-Cola. Geen nieuws, zeg je? Wel als Publicis al ...Lees meer
Er is niets nobels aan communicatie. Al jaren niet. Wat ooit een instrument was om informatie te verspreiden, is vervallen tot een smerige dans tussen macht en medemenselijkheid. En geloof me, de mensheid verliest. Neem de laatste jaren. Elke crisis wordt opgepoetst tot een ‘moment van groei’. Elke fout van ...Lees meer