André Hazes zegt dat Rox ‘zo anders is dan ik’. En ja, dat klopt. Jij zingt over de hel, zij over stilte. Jij stond op podia met een fles jenever in je hand, zij trouwt met dezelfde man na tien jaar verloving, zonder circus, zonder rood loper – gewoon, omdat het goed voelt.
Geen koninklijk spektakel, geen realityspecial, geen miljoenen op socials. Roxeanne en Erik doen het klein. Geen gastenlijst met honderden namen, geen dresscode van Galvan, gewoon twee mensen die al jaren weten wat ze hebben. En André, de broer die alles heeft gezien – de roem, de val, de opstanding – noemt dat nu ‘anders’. Maar het is gewoon: volwassen.
In een tijd waarin elke liefde moet schitteren op Insram, kiest Rox voor de schaduw. Voor het echte. En André, die het leven hard heeft geleefd, ziet dat aan en zegt: ‘Rox is zo anders dan ik.’ Alsof hij er trots op is. En dat is het mooiste wat er over een bruiloft gezegd kan worden.
Soms is liefde geen show. Soms is het gewoon blijven.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Lemme know 😘