Leavitts fiasco in de ring

De persconferentie was geen informatie-uitwisseling, het was een gladiatorenspel zonder glorie. Karoline Leavitt, de nieuwe woordvoerster van Trump, trad op alsof ze getraind was in een echofabriek waar feiten worden gecrasht tot pulp. Haar optreden was geen defensie van het beleid, het was een rituele vernedering van de waarheid – en van iedereen die nog denkt dat journalistiek iets te maken heeft met vragen stellen.
Aantoonbare onwaarheden? Die werden niet toevallig gemaakt, ze werden tentoongesteld als trofeeën. De manier waarop ze journalisten wegsjoemelde, niet met argumenten maar met minachting, getuigt van een diepe, structurele incompetentie. Dit is geen communicatiestrategie, dit is ideologische verkrachting van het publieke debat. En het ergste? Het werkt. Niet omdat het overtuigt, maar omdat het lawaaierig is. En lawaai, weet je, kost niets en trekt aandacht – de valuta van deze tijd.
Kritische media worden geweerd. Natuurlijk. Waarom zou je een spiegel toestaan als je beeldscherm al vol staat met zelfverheerlijking? Maar wat we hier zien, is geen politieke strategie. Het is de overgave van de elite aan het sentiment. Een vrouw als Leavitt wordt niet gekozen om haar scherpte of gevatheid – ze is gekozen omdat ze gehoorzaamt. Omdat ze het geluid maakt dat de base wil horen: een ononderbroken brul van bevestiging.
Propaganda noem je het pas als het faliekant is. En dit is faliekant. Beschamend, zelfs. Niet alleen voor haar, maar voor iedereen die nog dacht dat de Amerikaanse politiek een podium was voor ideeën. Het is nu een streamingplatform voor ego’s. En de reclames zijn gratis.

Met zakelijke groet ,
Maurits Droogleever Fortuyn
Hoofdredacteur Redia.nl | Media Business