Gisteren was het weer eens tijden van Marco. Niet op het podium, niet in de studio, maar gewoon in de voortuin van een buurman. En niet zomaar een buurman: die van Johnny de Mol. Maar Marco was niet voor Johnny gekomen. Nee, hij stak gewoon even de straat over voor een knuffel bij de buurman van Johnny. Iets over buren, banden, en het feit dat je soms gewoon even een knuffel nodig hebt. Zelfs als je de krant vult met zwaar nieuws.
Je zou denken: wat doet een zanger bij de buurman van een presentator? Maar in deze tijd is alles door elkaar geschud. Marco, die de afgelopen dagen niet van de buis was te krijgen – en niet op een leuke manier – besloot blijkbaar: ik ga even iemand knuffelen. Geen persconferentie, geen interview, geen statement. Gewoon: ik kom even langs.
Johnny zag het gebeuren en kon zijn kans niet laten liggen. “Ik kwam hem even een knuffel geven,” zei hij. Alsof het de normaalste zaak van de wereld is. En misschien is dat het ook. In tijden van storm, zoek je troost bij mensen in de buurt. Zelfs al is het via de buurman van iemand anders.
Het is een klein gebaar. Geen speech, geen tranen, geen camera’s (totdat SBS6 er lucht van kreeg). Maar soms zeg je met een knuffel meer dan met een week interviews. Marco is de afgelopen dagen van alles geweest: verdachte, slachtoffer, zanger, nieuws. Maar gisteren was hij gewoon een buurman die langskwam.
En misschien is dat wel het meest menselijke wat hij deze week heeft gedaan.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Let me know 😘