Prijzen zijn geen erkenning maar een test

De Effie Awards 2026 zijn open. Inzenden is toegestaan. Maar wie denkt dat dit een uitnodiging is tot zelfverheerlijking, heeft de economie van reclame nooit begrepen. Effie is geen podium — het is een audit. Een jaarlijkse controle op de enige maatstaf die telt: impact. Niet op jury’s, niet op prijzenkasten, maar op de balans.
Ook worden nieuwe juryleden gepresenteerd. Namen, functies, achterban. Een lijst die doet denken aan een bestuur van een culturele instelling — beleefd, divers, gevestigd. Maar wie kijkt, ziet iets anders: een selectiecommissie die nog steeds gelooft dat ervaring leidt tot objectiviteit. Terwijl het vaak gewoon traagheid is.
Effie was ooit de redding van de branche. Een tegenwicht tegen de creatieve ego’s die campagnes bouwden om te winnen, niet om te werken. Nu is het gevaar dat Effie zelf wordt wat het moest corrigeren: een ceremonieel systeem waarin het verleden blijft scoren, en de toekomst moet wachten.
Maar wie werkelijk kijkt, ziet een kans. Want in de chaos van AI, attention-economie en vertrouwensverlies, is Effie nog steeds het enige platform dat durft te vragen: wat heeft dit opgeleverd? Niet hoeveel likes, maar hoeveel levens? Niet hoeveel buzz, maar hoeveel groei?
Wie inzendt, moet dus niet denken aan glorie. Maar aan verantwoording. Aan cijfers die staan, campagnes die werken, merken die groeien. Want Effie eert geen creativiteit — Effie eist rendement.
En wie dat niet snapt, kan net zo goed niet inzenden. De jury heeft betere dingen te doen dan sentiment verzilveren.

Met zakelijke groet ,
Maurits Droogleever Fortuyn
Hoofdredacteur Redia.nl | Media Business