Suzanne Hafidi Gevers tegengoed

Een nieuwe directeur benoemd, een nieuwe tijd aangebroken – zo klinkt het altijd, alsof een ambtelijke wisseltruc van nature verandering inhoudt. Suzanne Hafidi-Gevers stapt toe als directeur Media en Creatieve Industrie bij OCW, met een team van tachtig professionals als speelveld. De vraag is niet of ze competent is – dat mag verondersteld – maar of er nog iemand is die gelooft in het ambtelijke sprookje van ‘creatieve sturing vanuit Den Haag’.
Tachtig professionals. Geen eenheid van productie, geen marktgedreven structuur, maar een apparaat dat moet functioneren als een denkfabriek, een controlepost en een subsidieverdeler tegelijk. De creatieve industrie, waar innovatie uit chaos groeit, wordt hier onderworpen aan een logica van protocollen, jaarplannen en beleidsmatige vertaalslag. Alsof je een jazzband vraagt om partituur te lezen.
Hafidi-Gevers komt vanuit een achtergrond waar ‘media’ nog niet synoniem was met ‘klikkenjacht’ of ‘subsidieafhankelijkheid’. Maar de echte test staat haar pas te wachten: hoe positioneert ze dit apparaat in een landschap waar RTL, Videoland en Prime Video de agenda bepalen, terwijl haar eigen mandaat stopt bij het organiseren van ronde tafels over ‘waarde van journalistiek’?
Want laten we duidelijk zijn: de creatieve industrie is allang geen sector meer die wacht op ‘steun’ of ‘beleid’. Ze is een machine geworden van snelheid, algoritmes en internationale kapitaalstromen. En dan komt een ambtelijk apparaat met tachtig mensen die ‘beleid’ moeten formuleren over iets wat zich elke vierentwintig uur opnieuw uitvindt.
Zij moet de brug slaan tussen een overheidsmentaliteit die denkt in termijnen van jaren en een media-economie die op kwartiervier draait. Een onmogelijke opgave? Alleen als je gelooft in polderlogica. Maar misschien, heel misschien, is er ruimte om dit apparaat te transformeren van een bemoeizorg in een schakelorganisatie met marktinzicht, ROI-denken en de moed om te zeggen: dit verdient geen geld, dus krijgt het geen steun.
De eerste stap: stop met praten over ‘waarden’ en begin met praten over schaal, concurrentiepositie en herinvestering. Anders wordt dit gewoon weer een andere naam op een briefhoofd, met een budget dat niet dekt wat het moet dekken.

Met zakelijke groet ,
Maurits Droogleever Fortuyn
Hoofdredacteur Redia.nl | Media Business