Je ziet ze wel eens op beelden: die rij mensen in glimmende jurken en pakken, lachend alsof iemand net een mop vertelde over een goudvis en een tuinslang. Het Televizier-gala. Een feestje voor mensen die zichzelf uitreiken. En dit jaar? Youp van ’t Hek keek mee. Niet met glinsterende ogen, nee. Met een blik van: ‘Moet dit nou?’
Vooral één beeld bleef hangen. Tim Hofman. In een rok. Nagels gelakt. Alsof hij net van een fotoshoot voor een veganistisch nagelstudio kwam. Youp: “Openlijke aanstellerij.” Harde woorden. Maar hij bedoelt het niet persoonlijk. Hij vindt het gedoe eromtoe belachelijk. Alsof je met een rok en glimmende vingers ineens dieper bent.
De Nederlandse televisie heeft minder kijkers dan ooit. Series verdwijnen in het niets. En toch: een gala? Met rode loper? Alsof we net de Gouden Kalfjes uitreiken en niet de Gouden Mietjes. Youp snapt er niks van. Waarom vieren we onszelf als we eigenlijk stil moeten zijn? Als we beter kunnen?
Hij zegt het rustig. Niet schreeuwend vanaf een balkon. Maar wel hard genoeg dat het galmde. En terecht. Want wat is nou echt? Een man in een rok die praat over diversiteit? Of een man in een trui die zegt: ‘Laat maar, het gaat niet goed’?
Tim Hofman deed het misschien met goede bedoelingen. Zeker. Maar soms is goede bedoelingen niet genoeg. Soms is het gewoon veel te veel. En Youp, die al jaren kijkt, luistert, zwijgt – die besloot: nu niet meer zwijgen.
Want als niemand meer durft te zeggen dat de koning geen kleren aan heeft, wie dan wel?
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Let me know 😘