Nou ja, een nieuwe kans. Alsof je een baksteen nog een keer in de oven zet en hoopt op een taart. Matthijs van Nieuwkerk is terug, dit keer bij SBS 6. En ik zit hier met mijn thee, afstandsbediening in de hand, en denk: o wee. Niet omdat hij niet kan presenteren – dat kan hij als geen ander – maar omdat de laatste keer eindigde met zo veel rook dat je dacht: hier heeft iemand een ketel laten overkoken.
Toen ging het mis bij De Wereld Draait Door. Niet de kijkcijfers, die waren top. Maar achter de schermen? Volgens mensen die er waren, was het alsof je in een kantoor zat waar iemand elk moment kon gaan schreeuwen. Grensoverschrijdend gedrag noemen ze dat nu. Vroeger noemden we dat gewoon: onaangenaam zijn.
En nu is hij dus terug. Bij Talpa. En Talpa zegt: we hebben alles onder controle. Frans Klein, tv-baas, zegt dat medewerkers hier niet bang hoeven te zijn. Alsof je zegt: “Onze hond bijt niet meer, we hebben een nieuwe riem gekocht.”
Maar hoe voorkom je dat iemand ontploft? Door minder koffie? Door een schildwacht bij de deur? Of gewoon hopen dat de druk niet te groot wordt? Want dat is het: Matthijs is scherp, ja. Hij is slim, ja. Maar als de spanning stijgt, stijgt hij mee. En dan? Dan begint het geknetter.
Ik hoop dat het lukt. Echt waar. Want ik wil gewoon een goed programma zien. Geen psychodrama. Geen achterkamertjesgepraat. Gewoon: een man, een tafel, een paar gasten. En geen angst.
Maar ik blijf kijken vanachter mijn kop thee. Want als het misgaat, dan zie je het eerst op social media. En dan zeg ik: had ik maar geweten dat die riem niet hield.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Let me know 😘
