Wouter de Winther zit gewoon op de bank. Met een kop thee. Zoals wij allemaal. En dan belt Renze Klamer. Of hij zin heeft om te komen praten over een nieuwe show. Bij hem. Niet bij Eva Jinek. Maar Wouter denkt: ik zit hier nu al met mijn sokken uit, mijn laptop op schoot, mijn agenda vol met afgesproken dingen. Ik heb afspraken, zegt hij. Letterlijk. Zoals mensen die hun huurverdrag serieus nemen.
Renze wil blijkbaar alles overnemen. Eerst Tom van ’t Einde, nu Wouter. Alsof hij een supermarkt is en de rest van de mediawereld de aanbieding van de week. Maar Wouter is geen yoghurt met korting. Hij is een man met principes. En een planning. En blijkbaar ook een hekel aan chaos.
Intussen wordt RTL Tonight opgeborgen als een oude dvd-collectie. Niemand weet waar het precies naartoe gaat. Net als wij, kijkend vanaf de bank, denken: wacht, wie zit er nu waar? En waarom? Maar dat is mediawereld. Eerst rommelen, dan roepen: “We brengen frisse wind!” Alsof niemand ziet dat het gewoon dezelfde stoel is, alleen met een andere sjaal eroverheen.
Maar goed. Wouter blijft. Bij Eva. Omdat hij dat heeft beloofd. Niet omdat het hip is, niet omdat er meer geld tegenover staat, maar gewoon: hij zegt wat hij doet. In een wereld waarin mensen continu overstappen alsof het loopbanden zijn, is dat bijna verfrissend. Zoals een kop thee zonder suiker. Iets ouderwets, maar wel betrouwbaar.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Let me know 😘