Nou zeg. Ik zit hier met mijn thee, afstandsbediening in de aanslag, en dan lees ik dat de Vlamingen weer eens kwaad zijn op een grap. Alsof dat nieuws is. Maar dit keer is het wel érgens over: een miskraam. En Soundos El Ahmadi, die normaal gesproken met een lach op VTM of Eén verschijnt, zou daar iets lelijks over hebben gezegd.
Niet grappig, zeggen ze in Vlaanderen. Te ver. Te donker. Te veel. Alsof je met een mes over een litteken schraapt. En ik snap dat wel. Miskramen zijn geen grappen. Ze gebeuren stilletjes, achter gesloten deuren, en doen pijn. Veel pijn. Dus als iemand daarover een grap maakt, voelt dat als een schop in je buik. Zelfs al is het bedoeld als satire. Zelfs al is het vanuit een andere plek bedoeld.
Maar wacht. Soundos is geen stand-upcomedian die op zoek is naar het laagste niveau. Ze is een vrouw die praat over dingen die pijn doen, vaak met een knipoog. En ja, soms struikelt ze. Maar moet je dan meteen alles afslachten? Moet je iemand uitschreeuwen omdat ze een grens heeft verlegd, terwijl jij die grens op een andere plek hebt gelegd?
Ik hoorde laatst iemand zeggen: “In Vlaanderen lacht men om alles, behalve als het serieus is.” En daar zit wat in. Ze zijn gek op humor, maar alleen als het niet te dichtbij komt. En nu is het dichtbij gekomen. Te dichtbij. Voor sommigen.
Maar hier is het echte nieuws: niemand vertelt wat de grap precies was. Alleen dat het over een miskraam ging. En dat het lelijk was. Maar wat was het dan? Een flauwe opmerking? Een scherpe observatie? Een pijnlijke waarheid verpakt in een lach? We weten het niet. En juist dat gebrek aan context maakt het zo gevaarlijk. Want dan gaat het niet meer om de grap, maar om de reactie. En die is hard. “Smakeloos, smakelozer, Soundos.” Alsof ze een prijs heeft gewonnen voor het meest ongevoelige optreden van het jaar.
Maar misschien is het ook wel tijd om te vragen: waarom reageren we zo fel op een grap? Omdat we bang zijn voor het verdriet? Omdat we denken dat humor alles mag, behalve kwetsbaar zijn? Of juist omdat hij dat wel moet?
Ik weet het niet. Maar ik weet wel dat ik mijn thee opdrink, de afstandsbediening neerleg, en even nadenk over wat ik wel en niet leuk vind. En of ik daar dan meteen iemand moet afslachten.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Let me know 😘