De wereld trekt zich terug, maar de muziek moet doorgaan. Dat is het nieuwe mantra van MassiveMusic, dat in één ademhaling drie kantoren sluit – Londen, Stockholm en Los Angeles – en toch verkondigt dat het ‘mensen on the ground’ blijft houden. Alsof je een vijfsterrenrestaurant sluit, maar beweert dat de sfeer blijft hangen dankzij ‘geurige kaarsen en ambient geluid’. Het is een klassiek stukje postmoderne media-PR: inkrimping presenteren als strategische herpositionering.
Er verdwijnt één op de twintig banen wereldwijd. Twintig procent ontslagen noem je niet ‘strategisch herpositionering’, je noemt het noodzaak. Maar in het mediemeanderen van vandaag moet elk bloedbad worden verpakt in een feelgood-narratief. ‘We houden mensen on the ground’ – alsof het om lokale ambassadeurs gaat, boodschappers van de corporate vibe, terwijl het in feite om een handvol freelancers en regionale coördinatoren gaat die de restanten van een uitgedunde operatie proberen te lijmen.
In Amsterdam blijft de impact ‘minimaal’. Natuurlijk. Want Amsterdam is allang geen operationeel centrum meer, maar een showpiece. Een glazen kantoor aan het IJ, vol designobjecten en overpriced barista’s, bedoeld om klanten te imponeren tijdens het jaarlijkse ‘brand immersion day’. De echte werkzaamheden zijn al jaren geoutsourcet naar cloudteams, freelancers, en een netwerk van regionale partners die per project worden ingehuurd.
De waarheid? MassiveMusic heeft jarenlang geflatteerd op de groeimythen van de creatieve economie. Muziekstrategie als ‘brand asset’, sound branding als growth engine – prachtige buzzwords, maar moeilijk scalebaar tegen een fatsoenlijke margin. De realiteit is simpel: klanten betalen niet voor ‘emotionele resonantie’, ze betalen voor performance. En als de ROI niet meetbaar is, verdwijnt het budget.
Dus sluiten ze kantoren. Niet omdat ze beter willen worden, maar omdat ze moeten overleven. De vraag is niet of dit pijn doet – dat doet het altijd – maar of het ooit weer rendabel wordt. Mijn voorspelling? Zolang muziekstrategie wordt gezien als luxe accessoire in plaats van kernonderdeel van de media-investering, blijft het een kostencentrum, geen winstcentrum.
En dan hou je geen mensen on the ground. Dan hou je alleen de schijn.
Met zakelijke groet
,
Maurits Droogleever Fortuyn
Hoofdredacteur Redia.nl | Media Business
MassiveMusic blijft spelen
Share with friends:
