Nou zeg. Ik zat net thee te drinken, knapperend met mijn eigen knieën – want die doen het nog net – toen ineens de naam Défano Holwijn oplichtte. Niet vanwege een nieuwe podcast, een nieuwe show of zelfs een nieuwe trui. Nee. Zijn benen.
En dan niet omdat ze mooi gebogen zijn of goed staan in een broek. Nee, hoor. Victor Vlam, bekend van alles wat luid is en beweegt, kijkt naar de benen van Défano en zegt: “Die slaan leg day over.” Alsof hij een voedingsdeskundige is met een diploma in spiermassa.
Ik dacht eerst: leg day? Is dat iets wat je vergeet, zoals de vuilniszak buitenzetten? Of is het een feestje waar je per ongeluk te laat komt? Maar nee. Leg day is blijkbaar een dag waarop je je benen traint. En volgens Victor doet Défano dat niet. Of toch niet genoeg.
Terwijl ik dit schrijf, kijk ik naar mijn eigen benen. Die hebben ook geen leg day gehad sinds 2019. Maar niemand zegt er wat van. Geen Victor, geen Vlam, niemand. Misschien omdat ik niet op Net5 zit. Of misschien omdat ik niet zo’n bekend gezicht ben. Of misschien omdat mensen gewoon niet zo nodig over andermans benen hoeven te oordelen.
Maar in de mediawereld is alles een show. Zelfs een kuit. Als je op tv komt, word je niet alleen beoordeeld op je stem, je mening of je timing – nee, nu ook op je quadriceps. En dan niet eens door een trainer. Door een man die grappen maakt in een talkshow.
Défano zat daar gewoon, aan de Buzz-desk, met zijn mening over actualiteit, en in één keer wordt het gesprek over zijn benen. Alsof die meer zeggen dan zijn woorden. Alsof zijn uitspraken over het nieuws minder belangrijk zijn dan de dikte van zijn kuiten.
Ik zeg niet dat iedereen een fitnessmodel moet zijn. Ik zeg alleen: als je op tv komt, ben je blijkbaar niet alleen verantwoordelijk voor je mening. Maar ook voor je bovenbenen.
En Victor? Die mag gerust een keer leg day overslaan. Bijvoorbeeld door gewoon zijn mond te houden.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Let me know 😘