Er is een man die dacht dat hij met zijn telefoon rijk kon worden. En dat lukte ook, een tijdje. Ferry Doedens, vroeger bekend van tv, nu vooral actief achter een scherm. Hij stuurde foto’s, filmpjes, een beetje van alles. En mensen betaalden. Volgens hem zelf zo’n 30.000 euro per maand. Kijk, dan denk je: mooi zo, klaar.
Maar er is nog iets wat altijd blijft bestaan, ook in de tijd van OnlyFans en digitale naaktheid: de Belastingdienst. Die denkt niet: “Leuk hoor, die filmpjes, geniet ervan.” Nee, die denkt: “Hoeveel procent is er afgelost? En waar is de aangifte van 2021?”
Het blijkt dat er drie jaar belasting schuldig is. Drie. Jaar. Niet één, niet twee, drie. En niet zomaar wat kleingeld. We hebben het over een bedrag dat niemand hardop zegt, maar wel in de kop van de Belastingdienst zit. Zij kwamen langs. Twee keer. Vrijdag én maandag. Niet om thee te drinken, hoor. Beslag gelegd. Op spullen. Waarschijnlijk niet op de telefoon, want die is misschien al verkocht.
Je denkt: hij verdiende toch goed? Ja, maar verdienen is één ding. Binnenhouden is iets anders. En rekenen? Daar zijn mensen vaak allergisch voor. Vooral als het over belasting gaat. Dan denken ze: “Ik doe toch niets verkeerds?” Nee, maar je moet wel betalen. Net als bij de supermarkt. Je mag alles pakken, maar bij de kassa moet je wel afrekenen.
Ferry is niet de eerste die dacht dat het digitale leven buiten de wet valt. Maar het valt niet buiten de wet. Het valt juist middenin. Alles wat geld oplevert, moet worden afgerekend. Zelfs als het om ‘ruktonnen’ gaat. Ja, zo noemt de krant het. Ik zou het anders noemen, maar goed.
Wat leer je ervan? Dat je, ook al werk je in je pyjama vanaf de bank, nog steeds een baan hebt. En bij een baan hoort een aangifte. Zelfs als je baas jezelf bent. Zelfs als je cliënten over de hele wereld zitten. De Belastingdienst zit ook overal.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Let me know 😘