Nou, daar zat ik dan. Mok koffie in de hand, afstandsbediening op schoot, en ineens: een AI-presentatrice op het scherm. Geen knipoog, geen glimlach, gewoon een glimmend gezicht dat de Kids Top 20 uitsliste alsof het een spreadsheet is. Ik dacht: ‘Is dit nu de toekomst of heb ik te veel thee gedronken?’
Sandra Schuurhof, die zelf ook graag eens wat royaltypraatjes verkoopt, schudt haar hoofd. Niet bang, zegt ze, maar wel een beetje huiverig. En terecht. Want stel: je ziet elke week een gezicht op tv, met een vrolijke groet, een beetje geklets over prinsesjes, en dan – poef – wordt het een programma. Geen mens meer, gewoon pixels met een script.
Ik snap die aversie wel. Niet omdat we tegen verandering zijn, maar omdat televisie toch vooral over menselijkheid gaat. Een grijns, een foutje, een ongemakkelijke stilte – dat maakt het echt. Een AI zegt alles perfect, maar voelt nergens naar. Net een chatbot met een kapsel.
Maar goed, misschien is het ook wel logisch. Budgetten krimpen, technologie groeit. Toch hoop ik dat ze niet denken: ‘Laten we gewoon alles vervangen door een app met lippen.’ Want wie wil er nou naar een presentatrice kijken die nooit moet gapen, nooit ziek is, maar ook nooit echt *er* is?
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Lemme know 😘