Nog een keer? Ja, hoor. Tania Kross vliegt weer. Van hier naar daar, van daar terug, en ondertussen zegt iemand: “Eh, Tania, je verbrandt de aarde.” Maar zij zegt: “Nee hoor, dat komt door het kolonialisme.” Alsof haar vliegtuigticket is betaald met slavenhandel.
Ik zit hier met mijn thee, afstandsbediening in de hand, en denk: moet ik nu boos zijn op de zeventiende eeuw? Of gewoon op Schiphol?
Vroeger vlogen artiesten om te zingen. Nu vliegen ze om te praten over vliegen. Alsof het een performance is. “Kijk, ik stap in een vliegtuig, en dan voel ik me schuldig, maar ook niet echt.”
En dan dat excuus: kolonialisme. Alsof de piloot een VOC-vaandeltje op zijn pet heeft. Alsof ze bij de gate wordt opgewacht door een geest van Jan Pieterszoon Coen. “Welkom, mevrouw Kross, uw suite is gereed in Jakarta, waar we nog steeds de specerijen bewaren.”
Maar serieus: als iedereen die vliegt zegt dat het door de geschiedenis komt, dan moeten we straks allemaal een geschiedenisles voordat we inchecken. “Uw vlucht naar Londen? Eerst een quiz over slavenhandel, dan mag u door.”
Ik zeg niet dat ze thuis moet blijven. Maar misschien, heel misschien, kan ze een keer zeggen: “Ja, ik vlieg veel. Het is niet goed voor het klimaat. En ik werk eraan.” In plaats van: “Het is de schuld van dingen die 400 jaar geleden gebeurden.”
Want ik? Ik zit hier nog steeds met mijn fietsdiefstal van vorige week. En ik mag niet zeggen dat dat de schuld is van de Romeinen.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Let me know 😘