Weer een BN’er met een eigen serie. Alsof we niet al genoeg hebben van mensen die huilen bij het opruimen van hun kast. Deze keer is het de beurt aan Yves Berendse. Ja, die van het vaste kapsel en de vaste glimlach. Waarschijnlijk denkt iemand ergens in een kantoortje: “Hij ...Lees meer
Ik zat gisteren thee te drinken, terwijl de afstandsbediening weer eens onder de bank verdween. Gewoonlijk zo’n moment waarop je denkt: nou ja, leven. Maar toen dacht ik aan Wolter Kroes. En ineens was het geen gewone middag meer. Want stel je voor: je staat klaar voor een tv-optreden. Je ...Lees meer
Je ziet ze wel vaker, die beelden van Wilfred Genee in een of andere nachtclub, met een glas in de hand en een lach op zijn gezicht. Alsof het leven één grote feest is. En dan komt er weer zo’n roddelpraatje over vreemdgaan. Niks nieuws onder de zon, zou je ...Lees meer
Er was een keer een man die dacht: ik zeg iets over asielzoekers, en dan lacht iedereen. Maar in plaats van gelach, kreeg hij een stilte die je kon snijden met een broodmes. Thomas van Groningen, bekend van alles en nog wat, stond in De Oranjezomer – niet het seizoen, ...Lees meer
Wil je ruzie op tv? Zet René van der Gijp achter een tafel, geef hem een biertje en kijk wat er gebeurt. Die tijd is weer terug. René, de man die vroeger bij RTL zat, wil weer terug. Niet voor de thee, maar voor de herrie. RTL heeft Peter van ...Lees meer
Soms zit ik hier, thee in de hand, afstandsbediening binnen handbereik, en denk: wat is er nou echt aan de hand met die mannen van Vandaag Inside? Johan zit er als een oude luiaard bij, Wilfred kijkt alsof hij net wakker is geworden van een slechte droom. Ik hoorde laatst ...Lees meer
Er is weer een Hazes met een nieuw gezicht. En nee, het is geen nieuwe zonnebril. Deze keer is het Roxeanne, dochter van Rachel en kleindochter van de legendarische André. Maar of ze nou door de knip is gegaan of gewoon beter in de lens lacht, dat is de vraag. ...Lees meer
Ik zat gisteren te lunchen met mijn afstandsbediening. Die vraagt nooit om een vip-lounge, een speciaal geparkeerde auto of een roze theepot. En toch krijg ik altijd wat ik wil: stilte, of juist gekkenhuis. Terwijl ik met mijn vork in de lucht hing, floepte er een item voorbij over Sylvie ...Lees meer
Een jaar geleden lag Hélène Hendriks in het ziekenhuis met een rug die het had opgegeven alsof het een oude bank was. Operatie, herstel, pijn – je kent het verhaal. Toch zie je haar nu nog altijd staan in De Oranjezomer. Niet zitten. Niet liggen. Nee, staan. Alsof er niks ...Lees meer
Gisterenavond zag ik hem weer. Ali B. Liggend. Met een lamp in zijn gezicht. Niet op een podium, niet in een rechtszaal, maar in een stoel. Bij de tandarts. Alsof hij een gewone man is die zorgen heeft over zijn gebit, en niet over zijn reputatie. Op RTL Boulevard openden ...Lees meer
Weer een keer zo’n dag waarop iemand ergens boos over is. Dit keer is het Lone van Roosendaal. En het slachtoffer? De kritiek op Goede Tijden Slechte Tijden. Want ja, mensen klagen. We kijken niet massaal mee. En daar mogen we blijkbaar niet over uit. Lone zegt: “Het doet geen ...Lees meer
Ik zat gisteren te kijken. Thee in de hand, afstandsbediening binnen handbereik. Scherm aan, mannelijk gezicht. Pauze. Nieuwe aflevering. Weer een man. En nog een. Alsof er een quota is: minimaal vijf heren per uur, anders valt de zender stil. Hélène Hendriks zit aan tafel. Vrouw. Slim. Kritisch. En toch: ...Lees meer
Een week nadenken. Dat duurde het bij Jan Roos. Niet omdat hij het zo moeilijk vond, maar omdat hij het serieus neemt, zegt hij. Alsof hij thuis zat met een kop thee, de deken over z’n knieën, en dacht: *Wacht… wat zei Johan nou precies?* Hoezo verderfelijk? Alsof roddelen iets ...Lees meer
Soms denk ik: wat zou er gebeuren als ik in de Jumbo een pak frietjes zou stelen en daarna de kassa in elkaar zou slaan? Waarschijnlijk zou ik niet meer uit de krant komen. Maar Glennis Grace blijkbaar wel. En dan niet zomaar: ze komt terug. Live. Op tv. Met ...Lees meer
Soms denk ik: als je 85 bent, mag je gewoon alles. Imca Marina laat dat zien. Ze loopt door het Gooi, in een joggingpak, met een kop koffie in de hand. Geen glanzende jurk, geen rode loper. Nee, gewoon: joggingbroek aan, hond uitlaten, misschien een nachtjapon eronder. Want waarom ook ...Lees meer
Wilfred Genee zit weer in de kroeg. En volgens mij niet alleen voor de bitterballen. Jordi Versteegden, die we kennen van Shownieuws en niet van de kerkkoor, zegt het maar gewoon: “De beelden liegen er niet om.” Alsof we in een detective zitten. Maar dan met meer bier en minder ...Lees meer
Er staat een man. Hij heet Rafael. Hij is getrouwd met Estavana. Zij is handbalster geweest. Nu is ze op tv. En nu? Nu wordt ze uitgelachen. Door mannen. Op een programma. Vanaf een bank. Met koffie. En een script. Harry zegt: Rafael, sta op. Doe iets. Je vrouw wordt ...Lees meer