Een Amerikaanse fastfoodketen met een obsessie voor bezorgpizza en een Nederlandse markt die nog steeds gelooft dat ‘soda’ een culturele overdracht is van de Midwest naar het Zuidas. Laat me je geruststellen: wat Domino’s hier verkoopt, is geen frisse wind. Het is een geoptimaliseerde cashcow in een fles.
Frizz, hun zelfbedachte drankenlijn, is niet ontwikkeld in een creatieve workshop met biologische limonade en dromen van duurzaamheid. Nee, het is geboren in een datacenter waar iemand een correlatie trok tussen suikerspiegel, impulsieve bestellingen en het gemiddelde Nederlandse avondmenu van een pepperoni en een Netflix-account. Dirty soda — een mengsel van lightfris, siroop en smaakstoffen die je hersenen fopert met ‘leuk’ — is geen rage. Het is een marginale verbetering van een bestaande pijplijn: maak de klant dronken van zoet en maak de ticketgemiddelde twee euro vijftig hoger.
De pilot in Nederland? Natuurlijk is het een pilot. Maar niet omdat ze twijfelen aan de markt. Het is een testlab voor prijselasticiteit en consumptiepatronen. Ze weten allang wat werkt. Denk je echt dat een bedrijf dat 92 procent van zijn omzet via apps genereert iets aan het ‘uitproberen’ is? Nee. Ze meten. Ze schalen. Ze monetiseren.
En de Nederlandse consument? Die snakt naar iets ‘nieuws’, iets ‘Amerikaans’, iets ‘gezellig’. Alsof een glas fris met siroop een culturele revolutie is. Alsof we weer tien zijn en denken dat ‘special’ iets anders is dan gewoon geld overlaten. Domino’s is geen horecaketen. Het is een logistieke machine met een biertje erbij. En nu dus een siroopdrank die net genoeg anders voelt om een upsell te rechtvaardigen.
Maar laat me duidelijk zijn: Frizz is geen merk. Het is een margin-driver. Net als de drie extra toppings die niemand nodig heeft, maar iedereen toch neemt. De vraag is niet of het werkt. De vraag is hoe lang het duurt voordat de rest van de foodservicesector dit overneemt — en hoeveel tijd we verspillen aan het vieren van iets wat gewoon goed management is.
De toekomst? Volledig geautomatiseerde consumptie. Je bestelt een pizza, het algoritme schuift een ‘limited edition’ Frizz Lime-Grapefruit naar voren, je klikt door, je betaalt extra, je wordt trager. En Domino’s telt het geld. Geen drama. Geen roddel. Alleen cijfers, en mensen die denken dat ze kiezen.
Met zakelijke groet
,
Maurits Droogleever Fortuyn
Hoofdredacteur Redia.nl | Media Business
Frizz is geen trend maar business
Share with friends:
