Er staat een vrouw in een donkere straat. Ze kijkt naar boven. De maan is vol. Maar zij ziet niets. Geen kat, geen fiets, geen kinderwagen. Ze pakt haar telefoon. Belt een taxi. Zo begint elke donkere avond voor Tina Nijkamp. En zo begint ook elke ochtend bij Action.
Want sinds wanneer is een nachtbril een must-have bij de kassa? Niet zomaar een bril. Een fotochromatische. Klinkt als iets wat je in een James Bond-film vindt. Maar nee. Het is gewoon een bril die donker wordt als het licht verandert. En nu is-ie opeens de bestseller bij de discountwinkel van je moeder.
Waarom? Omdat Tina bang is in het donker. En omdat ze dat zegt. In de tv. Voor de camera. Met een glimlach. Alsof het normaal is. En dan denkt Nederland: als Tina bang is, ben ik dat ook. Dus kopen we een bril. Niet tegen angst. Tegen schemer.
Maar is het nu echt donker als je geen auto durft te rijden? Of is het gewoon dat je ogen ouder worden? Of is het dat je hersenen denken: “hier gebeurt iets ergs”? En dan komt Action eraan. Met een bril voor 9,95. En een sticker: “Zie meer, durf meer.”
Ik zeg niet dat het gek is. Ik zeg alleen: sinds wanneer lost een bril je angst op? Sinds wanneer is een accessoire een antwoord op een gevoel? En sinds wanneer is een tv-presentatrice de gezichtsdeskundige van Nederland?
Toch. De schappen zijn leeg. De bril is uitverkocht. Dankzij een vrouw die bang is in het donker. En een land dat denkt: als ik hetzelfde ding heb, ben ik ook veilig.
Alsof een bril je helpt als je hart bonkt. Alsof een lens je moed geeft. Alsof je met donkere glazen beter ziet wat er in de schaduw zit.
Maar goed. Misschien helpt het. Misschien ziet Tina nu beter. Misschien rijdt ze morgen zelf. Of misschien blijft ze gewoon met de taxi komen. En koopt Nederland gewoon nog een bril.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Let me know 😘