Er was een keer een man die dacht: ik zeg iets over asielzoekers, en dan lacht iedereen. Maar in plaats van gelach, kreeg hij een stilte die je kon snijden met een broodmes. Thomas van Groningen, bekend van alles en nog wat, stond in De Oranjezomer – niet het seizoen, maar het programma – en liet er eentje vallen. Over asielzoekers. En nee, het was geen lovende ode aan hun doorzettingsvermogen … [Read more...] about Thomas van Groningen verbaast met grap
Archives for juli 2026
René van der Gijp kiest voor RTL
Wil je ruzie op tv? Zet René van der Gijp achter een tafel, geef hem een biertje en kijk wat er gebeurt. Die tijd is weer terug. René, de man die vroeger bij RTL zat, wil weer terug. Niet voor de thee, maar voor de herrie. RTL heeft Peter van der Vorst verloren. Die ging weg om ergens anders te gaan denken over politiek correct. En nu is er ruimte. Ruimte voor een man die zegt wat hij denkt. … [Read more...] about René van der Gijp kiest voor RTL
Wilfred Genee stopt bij VI
Soms zit ik hier, thee in de hand, afstandsbediening binnen handbereik, en denk: wat is er nou echt aan de hand met die mannen van Vandaag Inside? Johan zit er als een oude luiaard bij, Wilfred kijkt alsof hij net wakker is geworden van een slechte droom. Ik hoorde laatst iemand zeggen: “Wilfred maakt een futloze indruk.” En ja, ik snap het. Niet dat hij lui is, nee. Maar je ziet het aan zijn … [Read more...] about Wilfred Genee stopt bij VI
Roxeanne Hazes verandert van gezicht
Er is weer een Hazes met een nieuw gezicht. En nee, het is geen nieuwe zonnebril. Deze keer is het Roxeanne, dochter van Rachel en kleindochter van de legendarische André. Maar of ze nou door de knip is gegaan of gewoon beter in de lens lacht, dat is de vraag. Story, het roddelblad dat bijna familie is bij de Hazes, zegt dat Roxeanne onherkenbaar is. Andere neus. Andere kaaklijn. Alsof iemand … [Read more...] about Roxeanne Hazes verandert van gezicht
Thomas van Groningen basht Sylvie Meis
Ik zat gisteren te lunchen met mijn afstandsbediening. Die vraagt nooit om een vip-lounge, een speciaal geparkeerde auto of een roze theepot. En toch krijg ik altijd wat ik wil: stilte, of juist gekkenhuis. Terwijl ik met mijn vork in de lucht hing, floepte er een item voorbij over Sylvie Meis. Volgens Thomas van Groningen zou ze een wensenlijst hebben die langer is dan de handleiding van mijn … [Read more...] about Thomas van Groningen basht Sylvie Meis
Hélène Hendriks staat nog steeds
Een jaar geleden lag Hélène Hendriks in het ziekenhuis met een rug die het had opgegeven alsof het een oude bank was. Operatie, herstel, pijn – je kent het verhaal. Toch zie je haar nu nog altijd staan in De Oranjezomer. Niet zitten. Niet liggen. Nee, staan. Alsof er niks is gebeurd. Alsof haar ruggengraat gemaakt is van staal. Maar waarom? Vroeg ik me ook af. Tot ik de uitleg hoorde. “Ik kan … [Read more...] about Hélène Hendriks staat nog steeds
Ali B in tandartsstoel
Gisterenavond zag ik hem weer. Ali B. Liggend. Met een lamp in zijn gezicht. Niet op een podium, niet in een rechtszaal, maar in een stoel. Bij de tandarts. Alsof hij een gewone man is die zorgen heeft over zijn gebit, en niet over zijn reputatie. Op RTL Boulevard openden ze met beelden van zijn Instagram-story. Zijn mond wijd open, de camera dichtbij. Een moment dat je normaal met je arts deelt, … [Read more...] about Ali B in tandartsstoel
Lone van Roosendaal verdedigt GTST
Weer een keer zo’n dag waarop iemand ergens boos over is. Dit keer is het Lone van Roosendaal. En het slachtoffer? De kritiek op Goede Tijden Slechte Tijden. Want ja, mensen klagen. We kijken niet massaal mee. En daar mogen we blijkbaar niet over uit. Lone zegt: “Het doet geen recht aan hoe een soap wordt gemaakt.” Alsof je zegt: “Eet dit koude vleeswarenbroodje met respect, want er is een hele … [Read more...] about Lone van Roosendaal verdedigt GTST
Hélène Hendriks ziet mannen overal
Ik zat gisteren te kijken. Thee in de hand, afstandsbediening binnen handbereik. Scherm aan, mannelijk gezicht. Pauze. Nieuwe aflevering. Weer een man. En nog een. Alsof er een quota is: minimaal vijf heren per uur, anders valt de zender stil. Hélène Hendriks zit aan tafel. Vrouw. Slim. Kritisch. En toch: om haar heen? Vooral broek. Sorry, heren, maar jullie zijn gewoon oververtegenwoordigd. … [Read more...] about Hélène Hendriks ziet mannen overal
Jan Roos slaat terug naar Derksen
Een week nadenken. Dat duurde het bij Jan Roos. Niet omdat hij het zo moeilijk vond, maar omdat hij het serieus neemt, zegt hij. Alsof hij thuis zat met een kop thee, de deken over z’n knieën, en dacht: *Wacht… wat zei Johan nou precies?* Hoezo verderfelijk? Alsof roddelen iets is wat je in de kerk moet bekennen. Alsof Dennis Schouten een zondig bedrijfje runde vanuit z’n schuurtje. Terwijl … [Read more...] about Jan Roos slaat terug naar Derksen
Ajax PSV en de prijs van pride
Het is geen sponsoring meer, het is een staatsgreep op het borstvlak. En terwijl de rest van de Eredivisie zich laat betalen in cryptomunt, goedbedoelde duurzame initiatieven of het beloofde land van MediaMarkt, staan Ajax en PSV als marmeren standbeelden in een zee van opportunistische branding. Niet dat het publiek het ziet. Of snapt. Een representatief panel – want wie anders dan een … [Read more...] about Ajax PSV en de prijs van pride
Glennis Grace keert terug op tv
Soms denk ik: wat zou er gebeuren als ik in de Jumbo een pak frietjes zou stelen en daarna de kassa in elkaar zou slaan? Waarschijnlijk zou ik niet meer uit de krant komen. Maar Glennis Grace blijkbaar wel. En dan niet zomaar: ze komt terug. Live. Op tv. Met stem. En alles. Ik zeg niet dat het makkelijk is, hoor. Stel je voor: je staat opeens weer onder schijnwerpers, terwijl de helft van … [Read more...] about Glennis Grace keert terug op tv
Kinderogen zijn geen strategie
‘Kinderogen zijn een krachtig instrument.’ Daar zit Danique de Jong, creatief directeur bij Havas Lemz, in een zonovergoten kantoor te verkondigen, terwijl ze blijkbaar denkt dat emotionele resonantie een substituut is voor commerciële scherpzinnigheid. Alsof een paar opengesperde pupillen op een billboard automatisch leidt tot conversie, of erger: tot een fatsoenlijk CAC. Ik hoor het al: … [Read more...] about Kinderogen zijn geen strategie