Een podcast over twaalf weken die precies twaalf weken duurt – hoe typisch Nederlands. Alsof we weer in een polderdorp zitten waar men gelooft dat tijd lineair is, dat aandacht gratis blijft, en dat ‘nieuw’ automatisch ‘betekenisvol’ betekent.
Marvin Jacobs, de man die denkt dat hij de toekomst van audio vormgeeft vanuit een Amsterdamse loft met te veel fijne wijn en te weinig ROI, presenteert ‘The Last 12 Weeks’. Alsof de titel al niet genoeg verraadt: dit is geen visie, dit is een tijdsregistratieapparaat dat zich vermomt als cultuurproduct.
Laat me duidelijk zijn: ik heb geen hekel aan podcasting. Integendeel. Maar ik heb een hekel aan het idee dat elk verhaal, hoe miniem ook, recht heeft op twaalf afleveringen van achttien minuten en drie seconden. De markt is geen klaslokaal, Marvin. Dit is geen severslag met bonuspunten voor inzet.
RTL, die dit soort initiatieven graag omhelst alsof het ondernemerschap is, doet weer net alsof het een platform is voor innovatie. Maar kom op. Dit is geen disruptie, dit is decorstuk. Een audiovisueel placebo voor de creatieve klasse die denkt dat ‘kijken naar de week’ hetzelfde is als ‘de week vormgeven’.
Bekijk de geldstroom. Wie verdient er? De spreker? De technicus? Of gewoon de man met de microfoon die denkt dat hij invloed heeft omdat hij een goed geknipte baard heeft?
De waarheid? De enige echte groei zit in schaal, niet in sentiment. En sentiment is precies waarom dit soort podcasts binnen zes maanden verdwijnt in het digitale graf van ‘interessant geprobeerd’.
Wat we nodig hebben, is geen overzicht van de week. We hebben iets nodig dat de week bepaalt. Iets dat kijkt naar data, niet naar gevoel. Iets dat kiest voor winst, niet voor warme woorden.
En dus blijft ‘The Last 12 Weeks’ een goedbedoeld, maar economisch onzinnig intermezzo. Een audiovisuele bloem op een graf van uitgegeven budgetten.
Met zakelijke groet
,
Maurits Droogleever Fortuyn
Hoofdredacteur Redia.nl | Media Business
RTL zond marktwaarde op proef
Share with friends:
