De inschrijving voor de Mercurs 2026 is geopend – en meteen ook de sluizen van de zelfbedienende relevantie. Jaarlijks hetzelfde ritueel: redacties schikken hun Excel-tabellen, poetsen hun pitch-decks op en sturen hun meest overtuigende ego’s naar de jurybanken. Want nu zijn er twee nieuwe categorieën: Mercur Journalistiek en Mercur Maatschappelijke Impact. Alsof ‘maatschappelijk’ nog een adjectief is dat je erachter moet plakken om serieus genomen te worden.
Alsof de journalistiek in 2026 nog steeds gelooft dat het overtuigen van een jury harder telt dan het overtuigen van een publiek. Alsof impact gemeten wordt in goudkleurige beeldjes, niet in engagement, niet in oplage, niet in adverteerders die hun chequeboek openen. De Mercur is allang geen toonbeeld van kwaliteit meer, maar een binnentuin voor de cognitieve elite die denkt dat zichtbaarheid begint met een feestje in het Beurs van Berlage.
Maatschappelijke impact? Laat me niet lachen. Impact is wanneer een campagne een markt verlegt. Wanneer een verhaal een minister doet stotteren. Wanneer een artikel een aandeelhoudersvergadering ontregelt. Maar nee: we vieren nu de prijsuitreiking van wie het best kan huilen in een PowerPoint over diversiteit terwijl de oplages krimpen als een oude badhanddoek in de wasmachine.
De echte maatschappelijke impact ligt elders. Bij de platforms die schalen. Bij de creators die monetiseren. Bij de strategen die ROI meten in jaren, niet in applausminuten. Maar die zijn nooit genomineerd. Ze zijn te druk met winnen.
Met zakelijke groet
,
Maurits Droogleever Fortuyn
Hoofdredacteur Redia.nl | Media Business
Mercurs 2026 is een strategische fout
Share with friends:
